Chloor de oorzaak van het ozongat?!

Geleerden kibbelden een tijdje over de oorzaak van het Ozongat. Maar de met instrumenten volgepropte vliegtuigen die door het ozongat zelf vlogen, ontdekten de werkelijke boosdoener : CHLOOR, afkomstig van door mensen vervaardigde chemicaliën!

Hoog boven de Zuidpool bestaat er een enorme wervelende luchtstroom met wolken, samengesteld uit kleine ijsdeeltjes, die het chloor miljoenen kleine oppervlakten bieden waar de dodelijke dans met het ozon zelfs nog sneller kan plaatsvinden.

De stratosfeer, waar de ozonlaag zich bevindt, is zeer droog en is daarom doorgaans onbewolkt. Wolken ontstaan hier alleen als het zeer koud wordt, onder de –80 °C. Vanwege hun kleur worden deze wolken parelmoerwolken genoemd. Ozon wordt afgebroken onder invloed van parelmoerwolken, zonlicht en chloor of broom. Deze combinatie komt vooral voor in de late winter/vroege lente in de lage stratosfeer boven het Zuidpoolgebied. Daarom ontstaat hier jaarlijks het ‘ozongat’, waar ongeveer 60% van de hoeveelheid ozon is afgebroken. Door de lage temperaturen ontstaan er sterke winden rondom het Zuidpoolgebied, die de aanvoer van ozon vanuit het noorden verhinderen. In de lente wordt door de toenemende zonnestraling het ozongat warmer, waardoor de sterke winden verdwijnen en het gat vanuit het noorden met ozon wordt opgevuld. Begin december is er geen sprake meer van een ozongat en het duurt dan tot september voor de afbraak opnieuw begint. Het ozongat is begin jaren tachtig ontstaan en is daarna elk jaar gegroeid tot 1992. Sindsdien is het elk jaar ongeveer even groot. Dit is in lijn met de hoeveelheid ozonafbrekende stoffen, die toenam tot 1994 en daarna nog maar weinig is afgenomen.