Euromunt allergie bestaat wel degelijk!

Nikkel in het dagelijkse gebruik

Dat Euromunten naast hun "negatieve elektromagnetische" uitstraling ook voor nikkel gevoelige mensen een grote bron van onbalans kan zijn bewijst het volgende kranten artikel.

Munten van één en twee euro geven meer nikkel af dan een klompje pure nikkel: 240 tot 320 keer zo veel als Europese regels toestaan. De hoeveelheden afgezet nikkel behoren tot de hoogste ooit gemeten in munten.

Al direct na de invoering van de nieuwe munt doken verhalen op van caissières met uitslag, maar De Nederlandse Bank en het ministerie van Financiën ontkenden dat de nieuwe munt daarvoor verantwoordelijk kon zijn. In mei liet toenmalig minister Gerrit Zalm van Financiën de Tweede Kamer zelfs weten dat er geen enkel bewijs was voor euroallergie. Volgens Zalm bevatten oude munten van vijf gulden veel meer nikkel.

Maar niet de hoeveelheid nikkel in de euromunten is bepalend, het gaat om de combinatie met andere metalen en de invloed van menselijk zweet. Volgens de Zwiterse onderzoeker Frank Nestlé, verbonden aan het Universitair Ziekenhuis van Zürich, geeft vooral de één-euromunt extreem veel nikkel af, omdat hij uit twee delen bestaat waarvan het grootste gedeelte het zogenoemde cupro-nikkel is. Ook de twee-euromunt zit ver boven de normen. Mede doordat twee verschillende metalen met elkaar in reactie gaan, ontstaat er elektromagnetische energie, die het vegetatieve zenuwstelsel zwaar stoort, hetgeen geld voor elke mens, die euromunten op zak draagt voor korte of langere tijd.  Daarnaast wordt de belasting van nikkel bij de persoon die er allergisch voor is hoger, wat ook weer storingen geeft.  Ook geld hierbij dat men de energie van de twee metalen samen moet compenseren. Dit is door de lichamelijke gesteldheid van veel mensen niet mogelijk.

Nestlé testte, met de hulp van twee metallurgen, de munten op zeven mensen met nikkelallergie. Een setje euromunten werd met plakband op hun huid geplakt. Na twee tot drie dagen vertoonden alle zeven een allergische reactie met heftig eczeem, omdat volgens de Ommekeer het zenuwgestel van deze mensen zwaar gestoord werd, waardoor de vertering niet goed verloopt en de mens allergie reacties gaat vertonen van eczeem tot aan diaree.

De problemen ontstaan, schrijven Nestlé en collega's, door de combinatie van de gele nikkelmessing, met vijf procent nikkel, en het zilverkleurige cupronikkel, met 25 procent nikkel. Onder invloed van zweet treedt tussen die twee delen een proces op - 'galvanische corrosie' - dat de munt laat verkleuren, terwijl extra veel nikkel vrijkomt.

De nikkelafgifte is zo groot dat een munt die 36 uur in zweetoplossing is gedompeld, duidelijk verkleurd raakt en minieme beschadigingen vertoont. De Zwitserse frank, een munt uit één stuk van cupronikkel, heeft de problemen niet. Ook de euromunt van vijftig cent geeft geen merkbare hoeveelheid nikkel af.

Of de Europese Unie nu haar eigen munt in de ban moet doen, is onzeker. Veel hangt daarbij af, geven de onderzoekers toe, van wat men onder 'langdurig contact' verstaat. Niemand zal immers euromunten 36 uur achtereen vasthouden. Niemand, behalve kassapersoneel.